بسم الله الرحمن الرحیم

شمرها شهره’ شهوت خویش اند و تشنه’ آب های تاریکی توحید را نفهمیده و داد مسلمانی می زنند ، نور ندیده و سایبان می سازند ، قدم از قدم بر نداشته و کاروان می آرایند...، شمرها سجده بر عقیده می کنند و به نام دین آنی را می پرستند که خود می خواهند ، آنان دین را به عقیدهء خویش می آلایند. شمرها به آنی می اندیشند که اندیشه و عقیدهء تاریکشان خطاب خواهد کرد ... بَل الظالِموُنَ فی ضَلال مُبین (١١ لقمان ) .