بسمه الله الرحمن الرحیم

سلام ؛ یه رفیق خیلی با صفا و مشتی و اهل تقوا دارم ، هیئت دار بزرگی تو شهرشون هست . پیراهن مشکی اش ۳۰ سالی هست از تنش بیرون نیومده اهل معرفت بسیار بسیار عاشق سیدالشهدا .

زندگیش وقف حسینه : واقعا وقف حسینه هر چی پول داره خرج حسینیه ای که می سازه می کنه ؛ ( آخه هر کسی پولش گذشت از جونش هم می گذره ... ) می گفت مشهد بودم یکی اومد جلو گفت فلانی توئی ؟ گفتم آره . یه سیلی محکم زد تو صورتم و آب دهان به صورتم انداخت شروع کرد فحش دادن بهم ، می گفت یه نگاهی بهش کردم ، گفتم :  آقا جون تو محب علی هستی ؟ با بی تربیتی یه فحش بهم داد گفت به تو چه ؟ گفتم یه سیلی هم این طرف صورتم بزن . چون تو علی رو دوست داری حالا رو نادونیت حرفی شنیدی از من خوشت نمی یاد آقا جون عیب نداره ...

حالا این بندگان خدا ابا عبدالله رو دوست دارند ؛ عاشق حسینن اگه نبودن که اصلا منو نمی شناختن کاری هم با من نداشتن طوری نیست آقا دلخوری نداره.

                                                                                              جونم علی مدد